บนฟ้านั้นมีใครติดต่อเธอได้ไหม
อยากจะโทรๆๆ โทรไปหาเธอ
บอกกับเธอดังๆ ว่ารักเธอแค่ไหน
เธอได้รับข้อความที่ส่งไปบ้างไหม
ว่าฉันคิดๆๆ คิดถึงมากๆ
ไม่มีเธอแล้ว แย่จัง
ร้านที่เราชอบไป พอไปคนเดียว ก็ไม่เท่าไหร่
ฟ้าก็ดูหมองหม่น ไม่สดใส
วิวจะสวยเพียงใด พอไม่มีเธอนั่งดูใกล้ๆด้วยกัน
มันไม่มีความหมายเลย
ไม่เคยมีเลยสักวัน ที่ฉันไม่คิดถึงเธอ
กี่วันแล้วไม่พบเจอ เธอสบายดีไหม
อยู่ตรงนั้นตั้งไกลแสนไกล อยากรู้เธอเป็นอย่างไร
อยู่ตรงนี้ไม่มีเธอ ไม่มีความสุขเลย
Yeah เธอจำได้ไหม ไอ้คำคำนั้นที่เธอบอกฉันอยู่ตลอด
เธอบอกแต่ฉันไม่ค่อยจะบอก ฉันทำได้เพียงเข้าไปกอด
ฉันเอาแต่คิดว่าเดี๋ยวค่อยพูด เวลามีเยอะ มันมีต่อ
แต่ใครจะรู้ รู้ตัวอีกทีหันมาอีกทีเธอก็ออก...และโบยบิน
ฉันแตกเป็นชิ้น จากหยดนํ้าตาร้อยวันบนปฎิทิน
ความเจ็บมันซา บังคับให้ฉัน ต้องอยู่กับความเป็นจริง
แสนไกลลิบตา เธออยู่บนฟ้าแต่ฉันยังอยู่บนดิน
แต่ความคิดถึงมันไม่มีหมด ไม่มีเคยชิน
ทุกร้านหนังสือที่เธอชอบ และหนังที่พวกเราชอบดู
อยากดูกับเธออีกซักรอบ กินข้าวกับเธอเหมือนครอบครัว
ฉันอยากพาเธอไปเมืองนอก ไปเดินมิวเซียมและพาทัวร์
แต่ตอนนี้ฉันพกรูปเธอทุกที่ เธอเห็นแล้วชอบชัวร์
เธอรู้บ้างไหมพวกเพลงเก่าๆของเธอนี่ฉันน่ะฟังอยู่
รูปเธอนี่ฉันก็ดูอยู่ ดอกไม้ที่เธอชอบปลูก เชื่อป่ะวันนี้
ตัวฉันก็ดมอยู่ และในความคิดของฉันใบหน้าของเธอนี่ฉันก็จำอยู่
ให้พูดให้ถูกคือรักเธอไหม ฉันรักอยู่
ร้านที่เราชอบไป พอไปคนเดียว ก็ไม่เท่าไหร่
ฟ้าก็ดูหมองหม่น ไม่สดใส
วิวจะสวยเพียงใด พอไม่มีเธอนั่งดูใกล้ๆด้วยกัน
มันไม่มีความหมายเลย
ไม่เคยมีเลยสักวัน ที่ฉันไม่คิดถึงเธอ
กี่วันแล้วไม่พบเจอ เธอสบายดีไหม
อยู่ตรงนั้นตั้งไกลแสนไกล อยากรู้เธอเป็นอย่างไร
อยู่ตรงนี้ไม่มีเธอ ไม่มีความสุขเลย สักวัน
ใจฉันยังคิดถึงเธอ
กี่วันแล้วไม่พบเจอ เธอสบายดีไหม
อยู่ตรงนั้นตั้งไกลแสนไกล อยากรู้เธอเป็นอย่างไร
อยู่ตรงนี้ไม่มีเธอ ไม่มีความสุขเลย
เธอหลับไปเลย ไม่ต้องเป็นห่วงว่าตัวของฉันจะเดียวดาย
ทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นแล้ว จะอยู่กับฉันตลอดไป
เป็นความทรงจำผ่านเสียงดนตรี ให้เธอได้เก็บไว้ใจ
คิดถึงบ้างไหม คิดถึงตลอด คิดถึงและรักตลอดไป
เธอหลับไปเลย ไม่ต้องเป็นห่วงว่าตัวของฉันจะเดียวดาย
ทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นแล้ว จะอยู่กับฉันตลอดไป
อยู่ตรงนี้ไม่มีเธอ ไม่มีความสุขเลย